Mostrando las entradas con la etiqueta Galicia. Mostrar todas las entradas
Mostrando las entradas con la etiqueta Galicia. Mostrar todas las entradas

jueves, 11 de febrero de 2016

O Entroido




Resultado de imagen de entroido



El carnaval gallego, O Entroido (también llamado Antroido o Introido, entre otras denominaciones), es una celebración de larga tradición popular, sobre todo en la provincia de Ourense. Y hoy goza de muy buena salud, aunque algunos ritos y peculiaridades se hayan perdido y otros estén en proceso de recuperación. 

Es una celebración por todo lo alto a la que cualquiera puede unirse. Eso sí, conviene ir disfrazado... ¡de lo que sea! Aquí lo que se valora es el espíritu participativo y las ganas de divertirse. Sin disfraz uno corre el riesgo de sufrir unos golpes de fusta; de que le echen harina u hormigas vivas; o de tener que invitar a una ronda de vinos. Es la ley. 

Resultado de imagen de entroido
Hay también otra ley que se cumple a rajatabla: la de los banquetes gastronómicos. Porque en Galicia O Entroido se acompaña siempre de una buena mesa. Una cocina de suculentos platos, perfecta para reparar fuerzas, que tiene como protagonista al cerdo y de acompañantes a las patatas, los grelos y los garbanzos. De postre, filloasorellasbica; y de remate, un buen licor café. El mejor del mundo!

sábado, 16 de enero de 2016

¿PORQUÉ, GALICIA TE ROBARÁ EL CORAZÓN?

Es un buen vídeo que hace un recorrido por los lugares emblemáticos de Galicia. Además, puntualiza lo buenas personas que son los gallegos. Simplemente MORRIÑA pura

lunes, 13 de julio de 2015

Conxuro da queimada









Mouchos, coruxas, sapos e bruxas. 
Demos, trasgos e diaños, espritos das nevoadas veigas. 
Corvos, pintigas e meigas, feitizos das manciñeiras. 
Podres cañotas furadas, fogar dos vermes e alimañas. 
Lume das Santas Compañas, mal de ollo, negros meigallos, cheiro de mortos, tronos e raios. 
Oubeo do can, pregón da morte , fuciño do sátiro e pé de coello. 
Pecadora língua de mala muller casada cun home vello. 
Averno de Satán e Belcebú, lume dos cadavres ardentes, corpos mutilados dos indecentes, peidos dos infernales cús, muxido da mar embravescida. 
Barriga inútil da muller solteira, falar dos gatos que andan a xaneira, guedella porca de cabra mal parida. 
Con este fol levantarei as chamas deste lume que asemella as do Inferno, e fuxirán as bruxas a cabalo das súas escobas, índose bañar na praia das areas gordas. 
¡Oíde, oíde ! os ruxidos que dan as que non poden deixar de quemarse na aguardente quedando así purificadas. 
E cando este brevaxe baixe polas nosas gorxas, quedaremos libres dos males da nosa ialma e de todo embruxamento. 
Forzas do ar, terra, mar e lume, a vos fago esta chamada: si é verdade que tendes mais poder ca humana xente, eiquí e agora, facede cos espritos dos amigos que están fora, participen con nós desta Queimad